Michalina Olszańska
Michalina Olszańska
   I. Jak to się zaczęło
II . Książki Michaliny – Opisy:

         1.”Podróż Wigilijna”
         2.”Marta i Królowa Czajników”
         3.”Dziecko Gwiazd Atlantyda”
         4.”Krystian i Ilona”
         5.”Moja Baśń”
         6.”Roszpunka”
         7.”Historyczna Introdukcja” i
            „Nie martw się… i tak nie żyjesz!”
            – cykl „Cudowne Dzieci”
         8.”Opowieśc o Tobie”
III. Kalendarium

         (daty powstawania kolejnych tytułów)


Ad I Jak to się zaczęło 

Jako się już rzekło na stronie głównej(„O MNIE”) – Michalina mieszka


Jeśli idzie o książki, to porastają ściany - jak każdej takiej dziupli - już kilkoma warstwami.
Wiadomo – ksiązki mają charakter stadny, rzadko kiedy żyją pojedynczo, mają tendencje
do tworzenia zgromadzeń, a kto wie – może nawet do wspólnego ( pardon!) ”s-półkowania”?

Wiedzą o tym przecież ci, co hodują
książki: one się po prostu
Same Rozmnażają !!
Dzielą więc mieszkanie z Miśką
(Michaliną) książki różne, różniste:
od popularnonaukowych przez
literaturę faktu poprzez liczne
potomstwo międzygatunkowe
(będące zapewne owocem owego
„s-półkowania”, po literaturę piękną
i tę… jeszcze piękniejszą czyli
poezje,baśnie…


    Od dziecka więc „nasiąkała” słowem.
Najpierw była to, rzecz jasna, literatura
dziecięca – baśnie, klechdy, legendy
z wszystkich stron świata: bajki polskie,
rosyjskie, irlandzkie, arabskie, opowieści
Andersena, Gozziego, Singera,
Afanasjewa, Wilde’a, Klechdy Sezamowe
Leśmiana.
Rodzinne ich czytanie stało się tradycją
kultywowaną właściwie do dziś


    I tak zostały w dzieciństwie Michaliny
„skonsumowane” wspólnie wszystkie tomy
„Ani z Zielonego Wzgórza”,
”Opowieści z Narni”, cały cykl o Mary Poppins,
wszystkie czarodziejskie książki
Doroty Terakowskiej etc.
Do tego oczywiście – wiersze pisane przez
świetnych polskich autorów wśród których
Tuwim i Brzechwa to tylko dwa klejnoty
w wielkim bogactwie naszej poezji „dziecięcej”.

    Po klasycznych bajkach przyszła lektura
mitów – od australijskich Aborygenów, przez
Daleki Wschód, Mezopotamię, Egipt,
Greków i Rzymian, po Celtów, Słowian,
skandynawskie Eddy i mity Indian.
No i oczywiście Biblia.


   Te wczesne lektury i doznania są
bardzo ważne. Ukierunkowały wyobraźnię
Miśki ku pewnej rzeczywistości
archetypicznej, symbolicznej, poza czasem
i realnym miejscem. Sprawiły, że lekko
porusza się w przestrzeni znaków,
symboli, mitów, owych właśnie
archetypów zakorzenionych już nie tylko
w ludzkiej świadomości,
ale i podświadomości . . .


„Urok dziwów snem się przędzie
Coś co Nigdzie, a co Wszędzie
Coś co Nigdy, a co Zawsze
Najszczęśliwsze, najłaskawsze


Znane, a - Nieodgadnione
Posiadane, a - Stracone…”

(pisownia autorów strony)


    Zaczęła pisać własne opowiadania, kiedy tylko nauczyła się składać litery, szybko odkrywając, że jest to właśnie to,
co czyni ją… po prostu szczęśliwą. Pisanie stało się jej życiem, jej tlenem. Do pasji dołożyła żelazną dyscyplinę, przez
pewien czas wstając co dzień o 4 rano, by pisać. Dziś pisze wszędzie: na szkolnym korytarzu, na ławce w parku,
w pociągu – by nie marnować czasu. Nigdy nie wiadomo, kiedy przyjdzie do głowy ta jedna, ważna myśl.
A myśli są ulotne, trzeba szybko je łapać…

    Kiedy miała 13 lat napisała swoją pierwszą książkę, „Podróż Wigilijną”, po raz pierwszy – jeśli chodzi o większą
formę - kończąc to, co zaczęła pisać. W następnym roku powstała powieść „Marta i Królowa Czajników”,
którą Michalina napisała dla i o swojej przyjaciółce, Marthcie.




...jest swoistą „muzyczną córką powieści”. Pieśń nosi tytuł „Kołysanka dla Atlantydy”
(więcej nt. powieści i piosenki – poniżej w Opisach książek).



    Dziś, siedemnastoletnia Michalina ma na koncie
już osiem powieści, które w chronologii powstawania
– przedstawione są poniżej.


Ad II. Książki Michaliny – Opisy
    (ilustracje zostaną dołączone niebawem)


1.„Podróż Wigilijna”

    Powstała w grudniu 2005 r. niewielka książeczka, baśń z Gwiazdką, św. Mikołajem i elfami w tle.
Ale i z głębokim przesłaniem, ukrytym w prozie pozornie dla dzieci.
    Izę, dziewczynkę o nieznanej nikomu przeszłości, nękają niewyraźne, nieuchwytne wspomnienia,
tląc się w jej głowie jedynie po to, by zniknąć, rozpierzchnąć się, gdy tylko spróbuje nadać im konkretny
kształt.     Przeszłość, której Iza sama nie pamięta, woła ją, już niedługo mając wpłynąć na życie nie tylko jej,
ale i jej wiernej przyjaciółki Soni. Gdy wreszcie da o sobie znać, dziewczęta wyruszą w fascynującą
podróż do miejsca, gdzie wszystko jest możliwe, a światy-nieświaty są kruche i ulotne jak bańki mydlane…
Gdzie nie dociera już żelazna dyktatura czasu, marzenia stają się rzeczywistością. Wystarczy uwierzyć…
    Michalina napisała „Podróż Wigilijną” gdy miała 13 lat. Była to pierwsza opowieść, którą
dokończyła, pierwszy świat, który stworzyła i powołała do życia od początku do końca.
I tym samym introdukcja wszystkiego, co stało się później…



2.„Marta i Królowa Czajników”

    Książka napisana dla przyjaciółki autorki, Marthy Gantner, pierwowzoru głównej bohaterki.

    Marta jest najradośniejszą dziewczynką, jaką widziało Słońce. Swoją emocjonalnością i radością z
samego faktu istnienia nieraz szokuje swoje otoczenie. Niezrozumiana w świecie, w którym rządzi powaga
i racjonalność, trzyma się na uboczu, społeczeństwo poniekąd ją wyklucza.
    Pewnego dnia jednak Marta dowiaduje się, że w losach świata ma do spełnienia jedną z
najważniejszych ról. U boku Królowej Czajników, odwiecznej Pani Szczęścia, staje do walki z rozlewającym
się po świecie Smutkiem i Goryczą. Problem w tym, by walcząc nie straciła czystości, by mrok nie dotarł
do jej serca… Czy niewinność może być siłą?

    Książka powstała w listopadzie 2006 r., a postacie głównych bohaterów wzorowane były na
koleżankach i koledze z klasy autorki. Pojawia się również tajemnicza pani Loremi, znana z
„Podróży Wigilijnej”. „Marta i Królowa Czajników” jest kolejną książką dla dzieci… w nas. Pokazuje,
że na czystą dziecięcą euforię, radość i wiarę w pozytywne wartości nigdy nie jest za późno.


3.„Dziecko Gwiazd Atlantyda”
   – wydana w listopadzie 2009r. przez Wydawnictwo Albatros (www.atlantyda-dziecko-gwiazd.pl)

    Pierwsza tak długa powieść autorki,
powstawała od grudnia 2006 r. do lipca 2007 r.
Akcja powieści toczy się w położonym na wyspie
mitycznym królestwie Atlantydy, a jej bohaterką
jest szesnastoletnia księżniczka Meihna,
wyobcowana, wychowywana z dala od normalnego
życia arystokratka. Zgodnie z pradawną
przepowiednią wyspę czeka nieuchronna zagłada,
Los w swoich postanowieniach jest nieubłagany.
Mimo to Meihna nie chce się z nim pogodzić.
Tocząc karkołomną walkę z przeznaczeniem
wyrusza na poszukiwanie legendarnego maga,
jedynej osoby, będącej w stanie pomóc Atlantydzie.
    Po drodze czeka ją wiele prób, przygód,
zetknie się z wielkimi tajemnicami przeszłości.
Tymi, które należy rozwiązać i tymi, których
rozwiązywać nie wolno…
Poznając siebie i świat, który ją otacza, odnajdzie
również prawdziwą miłość. I w pewnym momencie będzie musiała wybrać…
    A oto - recenzja tej powieści, napisana przez filologa, kustosza Muzeum Literatury
im. A.Mickiewicza, wybitnego twórcę wystaw literackich, poetkę – Marię Dorotę Pieńkowską:
    „Trzymam w ręku skarb /…/
Skąd wzięło się to „ Dziecko Gwiazd Atlantyda”? Ta powieść z gatunku fantasy jest debiutem
siedemnastoletniej Michaliny Olszańskiej. Rękopis powstał, gdy dziewczyna miała lat piętnaście!
Tajemnicza baśniobajarka jest utalentowaną skrzypaczką, co w pewnym może stopniu wyjaśnia
fenomen stworzenia przez tak młodą osobę dzieła, które trzyma rytm od pierwszego słowa aż do
nieoczekiwanej cody. Czyta się tę książkę jednym tchem. Śledząc niezwykłe losy bohaterów
pozostajemy stale w zasięgu czystego źródła, z którego płyną słowa dobre, mądre, szlachetne
– w dzisiejszej dobie tak chętnie ośmieszane lub wstydliwie przemilczane. Oczarowani młodością,
odnajdujemy prostotę urzekającą jak świeżość poranka. Wszelkie bałamuctwo i pozór zostają
zdekonspirowane – ich pozorna siła nas nie uwiedzie.
    Bohaterka książki, księżniczka Meihna, dzięki odwadze poszukiwania prawdy, zdobywa
niezwykłą moc ducha i…panowanie nad żywiołami. W tym miejscu warto odnotować ważny sygnał:
losy świata spoczywają w rękach kobiet!
    Ta powieść prowadzi czytelnika do złotych wrót, za którymi czeka nowy Czas. Zdobyć go
można tylko w jeden sposób – wracając do groty początku.
Trzymam w ręku skarb…”


    Nie dziwi więc ,że gdzie indziej Michalina została nazwana „…Szeherezadą, która opowiada swoje
Baśnie z Tysiąca i Jednej Mocy…”


    Przy pisaniu powieści narodziła się jej „muzyczna córka” – „Kołysanka dla Atlantydy”, która
wraz z fragmentami powieści czytanymi przez Michalinę została umieszczona na CD załączonej do
części nakładu książki(do części – z przyczyn formalnych).Pieśń, również w wersjach
językowych – angielskiej, francuskiej, niemieckiej, rosyjskiej, dostępna będzie wkrótce
na portalu YOUTUBE



4.„Krystian i Ilona”

    Zwariowana komedia, parodia słynnego romansu o Tristanie i Izoldzie, którą autorka pisała wraz ze
swoją przyjaciółką, Marthą Gantner, na szkolnym korytarzu od października 2007 r. do marca 2008 r.
    „Krystian i Ilona” to prawdziwy pokaz niepohamowanej, tryskającej jak gejzer wyobraźni, zabawa
stereotypami i literackimi toposami. Niepowtarzalny klimat i konwencja totalnego absurdu sprawia,
że książka jest jak intensywny, odurzający paletą smaków i zapachów cukierek, czysta kwintesencja
zabawy.
    I tak tytułowa Ilona, irlandzka księżniczka, to słodkie, niewinne dziewczątko, które z czasem
przemienia się w agresywnie namiętną, świadomą swojej kobiecości kocicę, Krystian zaś jest
owłosionym macho, prawdziwym mężczyzną, który nie ulęknie się nawet zakochanej cyklopicy…


5.„Moja Baśń”

    Pisana w 1 os. l.p. baśń, w której autorka opowiada o pewnych wakacjach, które spędziła w
położonym w lesie dworku tajemniczej ciotki Agaty. Nocne ogniska, gadające koty, zakochane wodnice,
majki, mamuny, dziwożony… To wszystko wylewa się falą słowiańszczyzny z każdej kartki książki.
    Ludowe klechdy i podania mieszają się wielobarwnie, granice między światami okazują się cieńsze,
niż można było przypuszczać, a najmocniejsza miłość kryje się w takich miejscach jak głębia jeziora czy
płynące po niebie cirrocumulusy.
    Autorka opisuje smak deszczu, pajdy świeżego chleba z masłem i… ust płanetnika.


6.„Roszpunka”

    Całkiem realistyczna powieść, dziejąca się w średniowieczu, w burzliwych czasach, gdy nowa religia
wypierała stare, a jeszcze nie wszędzie docierała ludzka stopa. Refleksja nad psychiką człowieka,
nad tym, co wrodzone, pierwotne i tym, co wyuczone, nad odwiecznym konfliktem dwóch światów.
    Książka poważna, by nie powiedzieć – filozoficzna, pokazująca, że nie wiemy nic… i może to dobrze?


7.„Historyczna Introdukcja” i „Nie martw się… i tak nie żyjesz!”

    Obie pozycje zestawione obok siebie, gdyż są częścią jednego cyklu: „Cudowne Dzieci”, w
którym niczym w komedii dell’arte główne role zawsze „odgrywają” koledzy i koleżanki z
klasy autorki.

    Miśka wykorzystała barwność osobowości i zdumiewającą charakterystyczność swoich przyjaciół,
uwypuklając ich komediowe cechy aż do pastiszu. I tak mamy zawsze: dwie czupurne psiapsiółki,
przygłupiego amanta, ognistą nimfomankę, przerażającego dziwoląga czy potwora, mądrego dziada
i innych. Niektóre postacie znane są z „Marty i Królowej Czajników”, lecz pociągnięte jeszcze mocniejszą
kreską.

    „Historyczna Introdukcja” to wstęp do cyklu, w którym nasi bohaterowie wcielają się w sławetne
postacie historyczne (np. sama autorka objawia się jako pruderyjna Jane Austen, znana już dobrze
Martha Gantner jako zaborcza i popędliwa Elżbieta I)

    „Nie martw się… i tak nie żyjesz!” jest nawiązaniem do popkulturowego zamiłowania do wampirów,
mumii i innych strzyg, jej bohaterowie są od dawna nieżyjącymi (i z tego faktu już nieśmiertelnymi)
upiorami, parającymi się straszeniem i pożeraniem ludzi.
    Ich spokojne nie-życie przewróci się do góry nogami, gdy pewnego dnia otrzymają od Boga list
z zawiadomieniem, że kończy im się kontrakt na nieśmiertelność…

    Cykl „Cudowne Dzieci” jest osobistym prezentem autorki dla jej przyjaciół, jak sama mówi:
„rodzeństwa, którego nigdy nie miałam”, ale nawet nie znając pierwowzorów bohaterów, można ubawić
się po pachy, czytając barwne opisy, cięte, dowcipne dialogi, perypetie zwięźle i trafnie nakreślonych,
zróżnicowanych charakterów.
    „Cudowne Dzieci” to współczesna komedia dell’arte, przyprawiona jeszcze
szczyptą absurdu i magii.


8.„Opowieść o Tobie”

    Książka, w której autorka zastosowała całkowicie nowatorski sposób przedstawienia akcji (żeby
dowiedzieć się jaki, trzeba przeczytać). Powieść utrzymana w gatunku fantasy z każdą chwilą zaskakuje,
by ostatecznie dokończyć dzieła mocnym, nieoczekiwanym przesłaniem.
    To opowieść o człowieku wraz z jego pragnieniami, myślami i strachami.
I o tym, że żeby żyć, potrzebuje.




III. Kalendarium

1. „Podróż Wigilijna” grudzień 2005 r.
2. „Marta i Królowa Czajników” listopad 2006 r.
3. „Dziecko Gwiazd Atlantyda” grudzień 2006 r. – lipiec 2007 r.
4. „Krystian i Ilona” październik 2007 – marzec 2008 r.
5. „Moja Baśń” październik 2007 – luty 2008 r.
6. „Roszpunka” maj – grudzień 2008 r.
7. „Historyczna Introdukcja” kwiecień 2009r.
    „Nie martw się… i tak nie żyjesz!” kwiecień – czerwiec 2009 r.
8. „Opowieść o Tobie” maj – czerwiec 2009 r.
Projekt i wykonanie: JELLINEK studio